غزل کویری

گم شدم این واژه ها از من خبر می آورند

یوسف گم گشته را نزد پدر می آورند

                                              (شهاب الدین خالقی)                                         

راویان از حال چشمانت خبر می آورند

ریشه های خشک جانم را تبر می آورند

من که شیرینم  چرا  این زخمها این تیشه ها

باز این افسانه را از خاک در می آورند

سطرهایم واژه هایم داشت سامان می گرفت

بی خبر هی دوستان دارند شر می آورند

من که آتش نیستم آخر چرا این حرفها

هیزم از هر سو برایم تازه تر می آورند

باز هم این بیتها عاشق شدند اما هنوز

شک ندارم چشمهایت دبه در می آورند